Popularne zablude potrošača!

U nastavku pišemo o problemu  koji imaju građani Banja Luke i  neka od popularnih shvatanja sopstvenih prava, koja potrošače mogu skupo da koštaju.

U razgovorima i po zaprimljenim prijavama potrošača susrećemo se sa (njihovim) tumačenjima prava i pravnih instututa koja su netačna, a šire se uglavnom preko interneta ili ih šire i neke od agencija preuzimajući i dajući sebi velika ovlaštenja koja nigdje nisu definisana zakonom. Velike probleme imamo kad treba da pojasnimo odredbe zakona i rušimo lošu praksu u koju potrošači upadnu zbog ovih “popularnih shvatanja” koja nemaju veze ni sa pravom ni sa zakonima ni sa sudskom praksom. Ovom prilikom razobličićemo neke od njih. 

 

1.     Zajednica etažnih vlasnika je potpisnik ugovora za vodu, a ne fizičko lice koje je vlasnik stambene jedinice?

ISTINA:  Zakonom o zaštiti potrošača definisano je “Usluga od opšteg ekonomskog interesa (u daljem tekstu: ekonomska usluga) je usluga snabdijevanja: električnom energijom, gasom, toplotnom energijom, vodom, usluga odvoda otpadnih voda, usluga telekomunikacija, poštanska usluga, usluga javnog prevoza putnika u gradskom, prigradskom i međugradskom saobraćaju, usluga autobuskih stanica, usluga prevoza putnika u željezničkom saobraćaju, usluga održavanja čistoće i druga javna usluga propisana zakonom, od kojih se određene usluge pružaju posredstvom distributivne mreže, čiji kvalitet, uslove pružanja, odnosno cijenu uređuje ili kontroliše republički organ uprave ili organ na nivou BiH ili drugi nosilac javnog ovlašćenja, a radi zadovoljenja opšteg društvenog interesa.”

Pružanje ekonomske usluge potrošaču zasniva se na ugovornom odnosu između potrošača i trgovca.

“Trgovac koji pruža ekonomsku uslugu obavezan je da omogući potrošaču korišćenje ekonomske usluge pod jednakim uslovima, bez diskriminacije. Za pruženu ekonomsku uslugu, trgovac je dužan da potrošaču blagovremeno i bez naknade izda odgovarajući račun, koji sadrži sve potrebne podatke i koji omogućavaju potrošaču provjeru obračuna pružene usluge. Trgovac je dužan da potrošaču, bez naknade dostavi detaljnu specifikaciju računa”.

Za pružanje usluga, trgovac je dužan da sa potrošačem zaključi ugovor u pisanoj formi.

 

ISTINA: Zakonom o održavanju zgrada (Službeni glasnik Republike Srpske, broj 101/11, od 13.10.2011. godine), Zajednica etažnih vlasnika (ZEV) postaje OBAVEZAN OBLIK ORGANIZOVANjA STANARA. 

 Redovno održavanje zgrade odnosi se na troškove  koji su nastali redovnom upotrebom, a obuhvataju: redovno servisiranje liftova; deratizacija, dezinsekcija i dezinfekcija zajedničkih prostorija; čišćenje oluka i olučnih cijevi zgrade; krečenje zajedničkih prostorija; čišćenje i održavanje trotoara oko zgrade; čišćenje i pranje ulaza i sl; Naknada za redovno održavanje zgrade zavisi od broja etažnih jedinica i ista se može ugovoriti u fiksnom ili varijabilnom iznosu.

Investiciono održavanje zgrade odnosi se na vanredne troškove za poboljšanje vrijednosti i kvaliteta zajedničkih dijelova zgrade, a obuhvataju: krovne konstrukcije i drugi elementi krova; održavanje lifta; horizontalne i vertiklane hodroizolacije; vodovodne i kanalizacione mreže; kanala za smeće u zgradi; oštećenih i dotrajalih fasada; instalacija i uređaja za uzbuđivanje u zgradi i sl;
Naknada za investiciono održavanje zgrade iznosi najmanje 0,20 KM po 1m2 korisne površine, odnosno, dvostruko veći iznos za etažne vlasnike poslovnih prostora ili stambenih prostora u kojima se obavlja poslovna djelatnost.

VAŽNO za potrošače!

          ZEV nije ovlaštena da potpiše Ugovor u ime fizičkig lica/potrošača (vlasnika stanova) sa bilo kojim od javnih preduzeća koja pružaju  ekonomske usluge građanima.

          Javno komunalno preduzeće dužno je da sa vlasnicima stambenih jedinica potpiše ugovor o korištenju usluga vodosnabdijevanja, električne energije, toplotne energije, odvoza otpada idr. te da na osnovu potpisanog ugovora ispostavlja mjesečne račune.

 

Iako u registrovanim ZEV imamo upravitelje ili predsjednike upravnog odbora, koji treba da redovno ažuriraju spiskove sa imenima vlasnika stambenih jedinica i da ih dostavljaju u javna komunalna preduzeća radi daljeg ažuriranja, u većini zgrada u Banja Luci ovaj posao je bez znanja stanara predat ZEV servisima (čitaj dalje: knjigovodstvenim agencijama) koji u ime Vodovoda određuju koliko je ko utrošio vode.

Osnovni problem je što Vodovod Banja Luka još uvijek nije (a prošli su svi zakonski rokovi) sa potrošačima vlasnicima stambenih jedinica u kolektivnom stanovanju potpisao pojedinačne ugovore za potrošnju vode.

Da li se u pomenutim slučajevima radi o zloupotrebi davanja i raspolaganja sa ličnim podacima od strane trećih lica, predmet je nekog drugog spora.

I zato poštovani potrošači Grada Banja Luke, zahtijevajte uvođenje mjernih instrumenata u sve stambene jedinice, potpisujte ugovor za samo Vaš stan i ne plaćajte komšijsku vodu.  

Objavljeno: 23.07.2022. 12:44;
Broj pregleda: 449